160516 Romberg6Ik ken er die ze vorig millennium aan de kop van de Oost- of Westhavenkade frivool en met veel bravoure de Waterweg inslingerden ter afsluiting van een mooi, maar voorbij tijdperk. De elpee werd als het ware door die pessimisten begraven alvorens af te drijven richting diepe wateren. ‘De cd gaat het helemaal maken,’ zei Koos van B. ‘Het scheelt enorm veel ruimte en het album is altijd kraakvrij.’

Niet snel na die onbezonnen daad kwam menigeen snel terug op rasse, maar overhaast gezette schreden. Natuurlijk, de cd klonk als een klok. Maar wie een gewone installatie had, die ontbeerde snel mooie bassen en scherpe hoge tonen. Maar zeker de lage tonen klonken vlak. De dynamiek was ver te zoeken. En om nu direct enige duizenden guldens uit te geven aan (weer) een nieuwe installatie (liefst Dolby Surround), dat was ook weer zo wat.

De ware liefhebber koesterde zijn elpee’s. Zorgde er misschien nog beter voor dan voorheen. Immers, dit kon de laatste lichting weleens zijn. Lang leefden vinyl-adepten in onzekerheid. Menig beurs werd bezocht en de prijzen stegen. Ikzelf kocht ooit een elpee van Frank Zappa voor 75 gulden en verklaarde mezelf aanvakelijk voor gek. Nu ben ik er blij mee.

Intussen meldden zich artiesten als Neil Young, ook het zilveren schijfje snel zat, aan het muziekfront en kwamen eerst met vinyl. De met een doorsnede van 33 centimeter gezegende elpee (singles: 17,5 cm) stapte vanaf die tijd steeds vaker als eerste in de huiselijke platenkast. De laatste jaren mag de cd zich ergeren aan de tweede of zelfs derde plaats als het gaat om “aanschaf” van geluidsdragers; de usb-stick inbegrepen. Veel artiesten zijn er toe over gegaan elpee en cd in één koop aan te bieden.

De ware liefhebber stort zich steeds vaker op vinyl. Koopt een nieuwe draaitafel of stoft de oude (“Je weet toch maar nooit! Weggooien kan altijd nog.”) liefdevol af. Dan een nieuwe naald en dito element en spelen maar. Alsof de tijd heeft stilgestaan.

Midden in die revival plonzen en laven handelaren zich aan de elpee. Niet aleer producenten zich opnieuw op de vervaardiging ervan stortten een wederopstanding, waarop menig Bijbelfanaat jaloers zou zijn.

PLATENREUS
In Vlaardingen neemt Walter Romberg sinds augustus 2015 de verkoophonneurs vanaf de Hoogstraat waar. Immers (nu nog) concurrentievrij voorziet hij niet enkel jeneverbeuzen en schelvispekelslurpers van hernieuwde liefde voor muziek. Ook uit België, Duitsland, zelfs Portugal, een verdwaalde Amerikaan en andere delen van ons Nederland dienen dankbare kopers zich driemaal per week aan.

Wie Walter kent, weet waar de naam PLATENREUS vandaan komt. Dat leggen we dan ook niet uit. Je gaat er beter neuzen (en kopen) en het lampje zal bij binnenkomst direct branden gaan.

Walter Romberg: ‘Aanvankelijk zat ik in de tweedehands cd-handel en tweedehands spullen. Samen met mijn maat Menno. Die sprak snel: “De elpee’s verkopen stukken beter dan de cd’s en tweedehandse afdankers. Waarom houd je je daar niet bij. En zo geschiedde. Gestart vanuit de smalle beurs verkocht ik eerst vanuit mijn dubbele exemplaren ( 5.000 stuks elpee’s en 20.000 singles). Zo is de zakelijke plaat (Business as usual) gaan draaien.

In het begin nogal chaotisch heb ik (“Met mijn stomme kop!” Hij zegt het niet, je hoort het hem hardop denken.) Led Zeppelin IV voor evenzoveel euro verkocht. Daarmee deed ik mezelf ernstig tekort. Maar goed. Leergeld betalen hoort erbij. Zo is er wel meer teloor gegaan.’

Voorraad
Walter Romberg: ‘Tussen 1 en 40 euro kun je hier alles kopen. En geloof me ... dat is niet duur. Alle platen zijn voorzien van een groen, geel of rood stickertje in de linkerbovenhoek.’

Groen: elpee/maxi/hoes minder € 2,50
Geel: elpee goed/hoes minder € 5,00
Rood: elpee en hoes in prima staat (vg+ n.mint) € 7,50

‘Ik verkoop ook platen in consignatie.’Wijst naast de kassa in drie bakken: ‘Die platen staan hier en kunnen duurder zijn. Ik zie Creatures of the Night van KISS voor € 20,00. Voor mezelf hou ik er 40% marge tussen. In dat geval verdien ik € 8,00 op.’

Ik vraag platen van King Crimson, Soft Machine en Caravan. ‘Die zijn weg voor ik ze in de bak kan zetten,’ zegt Walter. ‘Net als Cuby + Blizzards, Livin Blues. Waanzinnig populair bij de echte liefhebber. En daarvan komen er nogal wat over de vloer.

Mancave
Walter Romberg: ‘Eerst dacht ik er een echte mannengrot van te kunnen maken. Compleet met flipperkast, bier en een asbak. Maar dat idee heb ik snel bij moeten stellen. Er komen veel meisjes en vrouwen, jeugd en de oudste heeft het verschijnen van de eerste elpee haast nog meegemaakt.’

In de bakken, losjes geordend op stijl, van alles en nog wat. Ik zie een zeldzaamheid van de Rolling Stones. De stevige bril van Nana Mouskouri gluurt me onafgebroken van onder een tafel aan. Aan de andere kant Mary Ford, Tom Jones en de Tennessee Waltz. Deep Purple met de zwart-witte hoes van Jeronimo del Bosque en het gecoverde kippenvel nummer Lalena van Donovan. De Cats, George Baker, Normaal (allemaal met meterslang haar en stukken jonger dan vandaag) en de nog altijd mooie eerste elpee van Ekseption met zwarte hoes en de gestileerde kop van dansmuze Penny de Jager.

‘Er valt hier zat te zien en kopen,’ constateer ik hardop. Walter lacht en oogt tevreden. ‘Als ik hier mijn boterham verdienen kan, hoor je mij nooit meer klagen.’ ‘En binnenkort?’ vraag ik. ‘Dan ga ik nieuw vinyl verkopen. Veel van Muse, Pink Floyd, kensington en Anouk, om er maar een paar te noemen. Maar eerste testen of het niet de masters zijn die ze bij de cd hebben gebruikt. Anders heb je een elpee met cd-geluid. En daar is niemand blij mee.’

En verder ...
Walter Romberg: ‘Nu staan er ook twee draaitafels te koop. Een Phlips uit 1973 en een Technics. Helemaal pico bello; met element en nieuwe naald. Ouwetjes, en dat past precies bij de hernieuwde beleving van de onverwoestbare elpee. Verder heb ik reinigingssets en nog wat films op dvd. Ik zou zeggen: kom gerust een keertje kijken.’

Tot slot zie ik een paar cd’s. Achterin de zaak. Ik frons de wenkbrauwen en wil Walter aanvallen. Dat was de afspraak niet! Ik hou direct mijn mond als ik zie dat het lokale bijdragen zijn van Silver Pockets Full, Walter (Wally Preyll) , Petrol en Red Charmaine. ‘Support your local bands!’benadrukt walter fijntjes en schenkt een tweede koffie in.

Platenreus
Hoogstraat 210
3131 BR Vlaardingen

Telefoon: 06-505 707 17
E-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Website: www.platenreus.com (u.c.)

Openingstijden
Woensdag 11.00 t/m 17.00 uur
Vrijdag 11.00 – 21.00 uur (inclusief minimale etenspauze s’avonds)
Zaterdag 11.00 t/m 17.00 uur
Koopzondagen 12.00 t/m 17.00 uur